İçerik Tablosu
Jeśli po rozpoczęciu stosowania leku GLP-1 zauważasz więcej włosów podczas mycia, nie musi to być przypadek. Wypadanie włosów jest jednym z często omawianych problemów wśród osób stosujących Ozempic, Mounjaro i Saxenda. W ostatnich latach zagadnienie to stało się również przedmiotem badań naukowych.
Krótka odpowiedź nie jest jednoznaczna: nie wykazano, aby leki te bezpośrednio uszkadzały mieszki włosowe. Szybka utrata masy ciała może jednak wywołać przejściowy stan nazywany łysieniem telogenowym. Nadal badane jest, czy same leki mogą mieć dodatkowy wpływ na włosy.
W artykule omawiamy wyniki badań klinicznych, możliwe przyczyny wypadania włosów oraz działania, które mogą pomóc ograniczyć ten problem.
Czym są leki GLP-1 i jak działają?
Przed omówieniem wpływu leków GLP-1 na włosy warto wyjaśnić, jak działają one w organizmie.
Ozempic i Wegovy zawierają semaglutyd, który jest agonistą receptora GLP-1, czyli glukagonopodobnego peptydu-1. Lek został opracowany przez firmę Novo Nordisk. Ozempic jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, natomiast Wegovy zawiera większą dawkę semaglutydu i jest przeznaczony do leczenia otyłości.
Semaglutyd naśladuje działanie hormonu GLP-1. Zwiększa uczucie sytości, spowalnia opróżnianie żołądka i pobudza wydzielanie insuliny. Może dzięki temu ograniczać apetyt oraz wspierać stopniową redukcję masy ciała.
Mounjaro i Zepbound zawierają tirzepatyd opracowany przez firmę Eli Lilly. Tirzepatyd działa jednocześnie na receptory GLP-1 i GIP, czyli glukozozależnego peptydu insulinotropowego. W badaniach klinicznych terapia ta prowadziła średnio do większej redukcji masy ciała niż leczenie oparte wyłącznie na semaglutydzie.
Saxenda zawiera liraglutyd, starszego agonistę receptora GLP-1 produkowanego przez Novo Nordisk. Preparat podaje się codziennie, podczas gdy semaglutyd i tirzepatyd są zwykle stosowane raz w tygodniu. Liraglutyd przeważnie powoduje mniejszą redukcję masy ciała.
Leki te ograniczają apetyt i zmniejszają liczbę przyjmowanych kalorii. Powstały deficyt energetyczny ma duże znaczenie dla zrozumienia, dlaczego u części pacjentów pojawia się nasilone wypadanie włosów.
Działanie leku a utrata masy ciała
Rozróżnienie między bezpośrednim działaniem leku a skutkami szybkiego odchudzania jest jednym z najważniejszych elementów tego zagadnienia.
Mieszki włosowe są aktywnymi strukturami. Do prawidłowego wzrostu potrzebują między innymi białka, żelaza, cynku oraz witamin D i B12.
Gdy spożycie kalorii gwałtownie spada, organizm może potraktować tę zmianę jako obciążenie. W pierwszej kolejności wspiera podstawowe funkcje, takie jak praca narządów, odporność i przemiana materii. Wzrost włosów nie jest dla organizmu procesem niezbędnym do przetrwania.
Skutkiem może być łysienie telogenowe. Większa liczba mieszków przechodzi wtedy z fazy aktywnego wzrostu do fazy spoczynku. Nasilone wypadanie pojawia się zwykle po około 2–4 miesiącach. Łysienie telogenowe zazwyczaj nie niszczy mieszków włosowych. Po ustabilizowaniu masy ciała i uzupełnieniu niedoborów włosy mogą ponownie wejść w fazę wzrostu.
Podobne zjawisko obserwuje się po operacjach bariatrycznych, bardzo restrykcyjnych dietach, ciężkich chorobach, porodzie i innych dużych zmianach zachodzących w organizmie. Nie jest ono charakterystyczne wyłącznie dla leków GLP-1.
Nie wszystkie wątpliwości zostały jednak wyjaśnione. Najnowsze analizy zgłoszeń działań niepożądanych wskazują, że w przypadku semaglutydu i tirzepatydu może występować dodatkowy sygnał wymagający dalszych badań.
Ozempic a wypadanie włosów: co pokazują badania?
Wypadanie włosów nie znajduje się na oficjalnej liście działań niepożądanych leku Ozempic. W pierwotnych badaniach dotyczących cukrzycy z serii SUSTAIN nie odnotowano tego problemu z klinicznie istotną częstością.
Inne wyniki uzyskano podczas badań nad większymi dawkami semaglutydu stosowanymi w leczeniu otyłości pod nazwą Wegovy. W programie badań STEP wypadanie włosów zgłaszało około 2,5–3% dorosłych przyjmujących Wegovy. W grupie placebo problem dotyczył około 1% osób. Wśród młodzieży od 12. roku życia wyniki wynosiły odpowiednio 4% i 0%.
W badaniu kohortowym z 2025 roku, opublikowanym jako preprint w serwisie medRxiv, częstość wypadania włosów wśród osób stosujących semaglutyd wynosiła 26,5 przypadku na 1000 osobolat. Wśród osób przyjmujących bupropion z naltreksonem wynosiła 11,8 przypadku na 1000 osobolat. W analizie dotyczącej kobiet skorygowany współczynnik ryzyka wyniósł 2,08.
Analiza systemu zgłoszeń działań niepożądanych FDA, opublikowana w 2025 roku w czasopiśmie Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology, wykazała również zwiększoną liczbę zgłoszeń łysienia przy semaglutydzie. Nie dowodzi to bezpośredniego związku przyczynowego. Wskazuje jednak, że problem był zgłaszany częściej, niż można byłoby oczekiwać.
Badacze zakładają, że główną przyczyną jest szybkie tempo i duży zakres redukcji masy ciała. Receptory GLP-1 wykryto jednak także w ludzkich mieszkach włosowych. Z tego powodu nie wykluczono jeszcze bezpośredniego wpływu leku na cykl wzrostu włosa.
Mounjaro a wypadanie włosów: dane dotyczące tirzepatydu
Spośród omawianych leków tirzepatyd ma najbardziej szczegółowe dane dotyczące wypadania włosów.
W programie badań klinicznych SURMOUNT łysienie zgłaszało około 4–6% osób przyjmujących tirzepatyd. W grupach placebo problem występował u około 1% uczestników. Wypadanie włosów częściej zgłaszały osoby stosujące większe dawki oraz te, które straciły najwięcej kilogramów. Problem był również częstszy wśród kobiet.
Analiza systemu FAERS wykazała podwyższony wskaźnik zgłoszeń łysienia przy tirzepatydzie. Sygnał był jednak słabszy niż w przypadku semaglutydu.
Niektóre opisy przypadków i małe badania wskazywały jednocześnie na poprawę wzrostu włosów u pacjentów przyjmujących tirzepatyd. Przegląd systematyczny z 2025 roku obejmował zarówno badania opisujące odrost włosów, jak i publikacje wskazujące na ich wypadanie. Autorzy uznali wyniki za niejednoznaczne.
Różnice mogą wynikać z odmiennych mechanizmów łysienia androgenowego i telogenowego. Poprawa wrażliwości na insulinę może mieć korzystny wpływ na wybrane zaburzenia hormonalne. Jednocześnie szybkie odchudzanie może wywołać przejściowe łysienie telogenowe.
Saxenda a wypadanie włosów: dane dotyczące liraglutydu
Liraglutyd ma nieco inny profil. Program badań SCALE objął ponad 5000 uczestników z wielu krajów. Nie wykazano w nim, aby wypadanie włosów było istotnym działaniem niepożądanym. Problem ten nie znajduje się również na oficjalnej liście działań niepożądanych leku.
W brytyjskim systemie Yellow Card odnotowano pojedyncze zgłoszenia łysienia związanego z liraglutydem. Ich częstość nie przekraczała jednak wyraźnie poziomu obserwowanego w całej populacji.
Analiza systemu FAERS nie wykazała zwiększonego wskaźnika zgłoszeń wypadania włosów przy liraglutydzie. Badacze sugerują, że różnica może wynikać z codziennego dawkowania, wolniejszej utraty masy ciała lub innego wpływu leku na receptory.
Dostępne dane wskazują, że wypadanie włosów może być rzadziej zgłaszane podczas stosowania leku Saxenda niż przy semaglutydzie lub tirzepatydzie. Nie oznacza to jednak, że problem nie może wystąpić, szczególnie przy szybkiej utracie masy ciała lub niedoborach żywieniowych.
Dlaczego włosy wypadają podczas odchudzania?
Istnieje kilka możliwych mechanizmów wypadania włosów podczas stosowania leków GLP-1. Mogą one występować jednocześnie.
Łysienie telogenowe wywołane deficytem energii. Gwałtowne ograniczenie liczby kalorii może zmniejszyć podaż białka, żelaza, cynku i witaminy D. Niedobory tych składników są znanymi czynnikami wywołującymi łysienie telogenowe.
Zmiany hormonalne. W części publikacji opisano możliwe zmiany poziomu hormonów tarczycy podczas terapii GLP-1. Hormony te mają duże znaczenie dla cyklu włosowego. Nie ustalono jednak, czy leki GLP-1 bezpośrednio wywołują klinicznie istotne zaburzenia tarczycy prowadzące do wypadania włosów.
Bezpośredni wpływ na mieszki włosowe. Receptory GLP-1 występują w ludzkich mieszkach włosowych. Nie wiadomo jeszcze, czy ich pobudzanie wspiera wzrost włosów, czy może go ograniczać.
Wpływ insuliny i androgenów. Poprawa wrażliwości na insulinę może zmieniać produkcję androgenów. U części osób może to wspierać stan włosów, zwłaszcza przy PCOS. Indywidualna reakcja zależy jednak od przyczyny wypadania włosów i stanu hormonalnego.
Czy wypadanie włosów jest trwałe?
U większości osób łysienie telogenowe jest przejściowe. Po ustabilizowaniu masy ciała, wyrównaniu niedoborów i przystosowaniu organizmu mieszki ponownie przechodzą do fazy wzrostu. Pierwsze oznaki odrostu pojawiają się zwykle po 3–6 miesiącach. Powrót do wcześniejszej gęstości może potrwać dłużej.
Łysienie telogenowe nie powoduje bliznowacenia ani zniszczenia mieszków włosowych. Wzrost zostaje czasowo zahamowany, ale mieszki pozostają zdolne do produkcji nowych włosów.
Szybka redukcja masy ciała może jednak ujawnić lub nasilić istniejące łysienie androgenowe. Ten rodzaj utraty włosów prowadzi do stopniowego zmniejszania mieszków. W takim przypadku gęstość może nie wrócić w pełni po ustabilizowaniu masy ciała.
Jak ograniczyć wypadanie włosów podczas terapii GLP-1?
W przypadku przerzedzenia włosów podczas stosowania leku GLP-1 warto podjąć kilka działań opartych na aktualnej wiedzy medycznej.
Zadbaj o odpowiednią ilość białka. Włosy są zbudowane głównie z keratyny. Przy szybkim odchudzaniu spożycie białka może być zbyt małe. Jego właściwą podaż należy ustalić na podstawie masy ciała, stanu zdrowia i poziomu aktywności.
Sprawdź poziom ważnych składników. Przy nasilonym wypadaniu włosów warto wykonać badania obejmujące między innymi morfologię, ferrytynę, żelazo, witaminę D, witaminę B12 oraz funkcję tarczycy. Cynk i inne składniki można ocenić, gdy wskazują na to objawy lub sposób odżywiania. Biotyny nie należy przyjmować bez potwierdzonego niedoboru, ponieważ może zaburzać wyniki części badań laboratoryjnych.
Uwzględnij opóźnienie wypadania. Łysienie telogenowe zwykle pojawia się po 2–4 miesiącach od czynnika wywołującego. Włosy wypadające w trzecim miesiącu mogą więc reagować na szybką utratę masy ciała, która rozpoczęła się kilka tygodni wcześniej.
Skonsultuj się z dermatologiem. Konsultacja jest wskazana, gdy wypadanie jest nasilone, trwa dłużej niż sześć miesięcy lub prowadzi do wyraźnych ognisk bez włosów. Badanie pozwala wykluczyć między innymi łysienie androgenowe, choroby tarczycy, niedokrwistość i choroby skóry głowy.
Nie należy samodzielnie odstawiać leku GLP-1 ani zmieniać jego dawki. Plan leczenia powinien zostać omówiony z lekarzem prowadzącym.
Inne leki na odchudzanie a wypadanie włosów
Wypadanie włosów może wystąpić także podczas stosowania innych leków wspierających redukcję masy ciała. Mechanizm nie zawsze jest taki sam.
Fentermina oraz połączenie fenterminy z topiramatem mogą wiązać się z łysieniem telogenowym, szczególnie przy szybkiej utracie kilogramów. Orlistat ogranicza wchłanianie tłuszczów i może wpływać na poziom witamin A, D, E oraz K. Przy naltreksonie z bupropionem zgłaszano pojedyncze przypadki wypadania włosów, ale mechanizm nie został dokładnie poznany.
W wielu przypadkach wspólnym czynnikiem jest duży deficyt kalorii, szybka zmiana masy ciała lub niedobór składników odżywczych.
Czy można wykonać przeszczep włosów podczas stosowania Ozempic, Mounjaro lub Saxenda?
Przeszczep włosów można rozważyć po ustaleniu przyczyny wypadania oraz ocenie ogólnego stanu zdrowia. Ważny jest także właściwy moment zabiegu.
Aktywna faza szybkiej utraty masy ciała nie jest najlepszym okresem na przeszczep. Organizm może być obciążony metabolicznie, a podaż białka, żelaza i witamin może być niewystarczająca. Takie warunki mogą utrudniać gojenie i ocenę rzeczywistego zakresu łysienia.
Zabieg można rozważyć po ustabilizowaniu masy ciała, wyrównaniu niedoborów i ustąpieniu aktywnego wypadania. Nie istnieje jeden obowiązkowy okres dla wszystkich pacjentów, ale stabilność powinna utrzymywać się przez kilka miesięcy. Konieczna jest również ocena obszaru dawczego i rodzaju łysienia.
Przeszczep metodą FUE może poprawić gęstość w miejscach objętych trwałym łysieniem. Nie leczy jednak aktywnego łysienia telogenowego i nie zatrzymuje wypadania nieprzeszczepionych włosów.
Komentarz eksperta: dr Gökay Bilgin, Smile Hair Clinic
Współzałożyciel Smile Hair Clinic i lekarz zajmujący się przeszczepami włosów w Stambule
„W ciągu ostatnich dwóch lat zauważyliśmy wzrost liczby konsultacji pacjentów stosujących terapię GLP-1 lub będących niedługo po jej zakończeniu. Często obserwujemy rozlane wypadanie włosów rozpoczynające się 2–4 miesiące po szybkiej utracie masy ciała. U części pacjentów badania wykazują również niski poziom ferrytyny lub witaminy D.
W wielu przypadkach rozpoznajemy łysienie telogenowe. Jest ono zwykle przejściowe, a poprawę może przynieść wyrównanie niedoborów i ustabilizowanie masy ciała. Trzeba jednak pamiętać, że nawet przejściowe przerzedzenie może być widoczne przez wiele miesięcy i wpływać na samoocenę.
Sytuacja staje się bardziej złożona, gdy szybkie odchudzanie ujawnia lub nasila łysienie androgenowe. Wtedy gęstość włosów może nie wrócić samoistnie. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta można rozważyć szerszy plan leczenia, a w odpowiednich przypadkach także przeszczep.
Osobom stosującym te leki zalecamy wczesną ocenę stanu odżywienia, zwłaszcza poziomu ferrytyny i witaminy D. Niedobory warto rozpoznać, zanim wypadanie stanie się wyraźne”.
Najczęściej zadawane pytania
Czy Ozempic bezpośrednio powoduje wypadanie włosów?
Nie wykazano, aby Ozempic bezpośrednio niszczył mieszki włosowe. Najbardziej prawdopodobną przyczyną wypadania jest łysienie telogenowe wywołane szybkim odchudzaniem, deficytem kalorii lub niedoborami. Najnowsze analizy wskazują jednak na możliwy dodatkowy związek z lekiem, który wymaga dalszych badań.
Jak często Mounjaro powoduje wypadanie włosów?
W badaniach SURMOUNT łysienie zgłaszało około 4–6% osób stosujących tirzepatyd oraz około 1% uczestników przyjmujących placebo. Problem częściej dotyczył kobiet, osób otrzymujących większe dawki i pacjentów z większą utratą masy ciała.
Czy włosy odrastają po odstawieniu Ozempic lub Mounjaro?
W przypadku łysienia telogenowego włosy zwykle zaczynają odrastać po ustabilizowaniu masy ciała i poprawie stanu odżywienia. Pierwszy odrost może być widoczny po 3–6 miesiącach. Samodzielne odstawienie leku nie jest zalecane. Jeżeli wypadanie nie ustępuje, należy sprawdzić inne możliwe przyczyny.
Dlaczego Saxenda jest rzadziej wiązana z wypadaniem włosów?
W badaniach SCALE i analizie zgłoszeń FDA nie wykazano zwiększonej częstości łysienia przy liraglutydzie. Możliwym wyjaśnieniem jest wolniejsza i mniejsza redukcja masy ciała, codzienny sposób dawkowania lub odmienny wpływ leku na receptory.
Kiedy można wykonać przeszczep włosów po terapii GLP-1?
Zabieg można rozważyć po ustabilizowaniu masy ciała, wyrównaniu niedoborów i zakończeniu aktywnego wypadania. Stan ten powinien utrzymywać się przez kilka miesięcy. Przed zabiegiem należy także ustalić, czy utrata włosów ma charakter przejściowy, czy trwały.
Bibliografia i źródła
- Branyiczky, Z. i wsp. (2025). Effects of GLP-1 Receptor Agonists on Hair Loss and Regrowth: A Systematic Review. International Journal of Dermatology. https://doi.org/10.1111/ijd.70133
- Godfrey i wsp. (2025). Exploring the hair loss risk in glucagon-like peptide-1 agonists: Emerging concerns and clinical implications. Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology. https://doi.org/10.1111/jdv.20512
- Etminan, M. i wsp. (2025). Risk of Hair Loss with Semaglutide for Weight Loss. medRxiv, preprint. https://doi.org/10.1101/2025.02.23.25322568
- PMC / NCBI. (2025). Alopecia and Semaglutide: Connecting the Dots for Patient Safety. PMC11909624. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC11909624/
- PMC / NCBI. (2025). Hair Loss Associated With Glucagon-Like Peptide-1 (GLP-1) Receptor Agonist Use: A Systematic Review. PMC12530271. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12530271/
- PMC / NCBI. (2025). Alopecia as an Emerging Adverse Effect Associated With GLP-1 Receptor Agonists for Weight Loss: A Scoping Review. Cureus / PMC12431796. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC12431796/
- Jastreboff, A.M. i wsp. (2022). Tirzepatide Once Weekly for the Treatment of Obesity (SURMOUNT-1). New England Journal of Medicine. https://doi.org/10.1056/NEJMoa2206038
- Kim, S. i wsp. (2024). Hair loss during tirzepatide treatment for type 2 diabetes and obesity: a systematic review. Diabetes, Metabolic Syndrome and Obesity. PMC10821865. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10821865/
- Ali, A. i wsp. (2024). Alopecia as a Side Effect of GLP-1 Receptor Agonists: A Systematic Review and Meta-analysis. Cureus. PMC10866037. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10866037/
- Burke, J. i wsp. / PMC / NCBI. (2025). Benefit-Risk Assessment of GLP-1 Receptor Agonists: Implications for Dermatologists and Plastic Surgeons. PMC12549488. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC12549488/
